۱۳ مرداد ۱۴۰۰ - 2021 4 Aug
#
#
اخبار اقتصادی بورس

آیا در ایران اقتصاد وجود دارد؟

آیا در ایران اقتصاد وجود دارد؟
کد: 19459   تاریخ انتشار :۲۷ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱۲:۲۴

در سالهای نه چندان دور مدیریت اقتصادی شیوه ای از هژمونی عشایر بر همدیگر بود که عمدتاً در پنجاه سال اخیر شهری شده اند اما فرهنگ که از یاد رفتنی نیست، بازآفرینی می شود. در شرایطی که دنیا با سرعت زیادی در حال حرکت به سوی فتح قلمروهای خلاقیت و دانش است، در جامعۀ ما تخصصی شدن و کار بر اساس تخصص نتوانسته است به ارزش تبدیل شود.

   

به گزارش TSEpress در سالهای نه چندان دور مدیریت اقتصادی شیوه ای از هژمونی عشایر بر همدیگر بود که عمدتاً در پنجاه سال اخیر شهری شده اند اما فرهنگ که از یاد رفتنی نیست، بازآفرینی می شود. در نتیجه اقتصادسیاسی شهر تبدیل مبادله‌های جمعه بازاری بر سر کالا و ملک شده، به دلیل غلبه جمعیتی مهاجران، گفتمان مسلط اقتصادی ما، به مبادله و مالکیت تبدیل شده است و نه تولید و خلاقیت! اقتصادی که در آن "فراغت" و "داشتن" ارزش است و نه "کار" و "تفکر". در نتیجه زد و خوردهای امروزی و پرشمار اقتصاد پولی، یادآور همان دعوای دیرین سیطره بر آب زندگی روستایی است که مجبور بود هر سکوتی را برای حفظ قلمروی معیشتی خود بشکند.

در شرایطی که دنیا با سرعت زیادی در حال حرکت به سوی فتح قلمروهای خلاقیت و دانش است، در جامعۀ ما تخصصی شدن و کار بر اساس تخصص نتوانسته است به ارزش تبدیل شود چرا که فرهنگ عمومی ما از کار مبتنی بر داد و ستد، مالکیت و نگرش "سوداگرانه" به زندگی و حفظ قلمرو پر شده و سیستمهای نظارتی و چانه زنی های عمومی را نیز تحت سیطره خود قرار داده است.درچنین شرایطی که کل حال و روح ما تسلط بر بازار مبادله و مالکیت است، فکر کردن به توسعه و اقتصاد کمی سخت و سنگین می نماید تا چه رسد بر مفاهیم تازه تری که باید بر این شوره زار مفهومی کاشته شود.
اگر ضرورت حفظ قلمروی زندگی زندگی روستایی آن هم در در زمان گذشته و در فرهنگ بومی خاصی مبادله و تملک معیشت بود، ضرورت شهرنشینی، "اقتصاد تولید" و رشد و ارتقای آن است که رو به سوی تخصصی تر شدن زندگی شهرنشینان خواهد رفت. اما متأسفانه روند شهرنشینی در ایران به جای توسعه تخصصی سیستم متکی بر تولید، با تورم مبادله و در نتیجه مصرف گرایی توأم شده است. نتیجه ان هم می شود حفظ و توسعۀ اقتصاد مالکیت و پیدا شدن طبقه‌های مسلط مردمی و شبه دولتی که روی درآمد انباشته و اجاره املاک خانه می سازند و در حال نظاره بر گرفتاری مهاجران تازه به شهر رسیده و تحقیر گروه های ضعیفی که با مزد اندکی مهارتهای خدماتی خود را برای رشد بازارهای مسلط انها ارزانی می دارند.
در چنین شوره زاری، دادوستدگران موفقتر، قدرت بزرگی در فرهنگ روزمره کسب کرده، خواسته هایشان را از طریق کنترل سیستم شهری و سامان دادن بر مطالبات عمومی حاصل میکنند. آن قدر که قدرتهای تجاری و خدماتی توانایی چانه زنی داشته اند، نیروهای فکری و صنعتی که هر روز از دانشگاه خارج می شوند، فرصت وجود و بقا پیدا نکرده اند. در نتیجه، امروز معنی کار می توان با ارجاع یافتن به داد و ستد و سوداگری تصور کرد. این مفهوم ناب که از قدیم جوهر ایرانی‌ها به شمار می رفت، در منطق مبادله و مالکیت شهری هضم گردیده، ذهنیت کنش اقتصادی ما با ایدئولوزی سوداگری اشباع شده است. از این رو به جای تفاخر قشر تولید کننده، تنوع در طراحی سرهمی کارگری و ساخته شدن شهرکهای تولیدی، طبقات ولخرج و لباسهای مهمانی تنوع یافته، آرمانشهرهای تجاری را رشد می دهند. در همین وضعیت است که محصول مبادلات اقتصادی داشتن چند فقره مغازه، اجارۀ خانه های مازاد و تلاش برای معامله زمین های شهری را به یک ارزش عمومی تبدیل کرده و با گسترش این نوع ادبیات، کلکسیونری خانه‌ و بی نیازی از کار و زجر روزانه به عرف مقبول و مشروعی تبدیل شده است. وقتی سرمایه‌های شهری در واردات بی رویه، خلاقیت های سوداگرانه در معاملات ملکی و هدایت عموم مردم به سمت آرمانهای مبادله و مالکیت متراکم شده باشد، کاردش به قلب طبیعت میرسد و سوداگری برای گسترش ویلا به نابود کردن زمینهای مستعد تولیدات کشاورزی که ذات هر توسعه و تحوّلی است، میانجامد. *** بازار و خدمات معاملاتی در ایران رونق خوبی دارند و می توان گفت حتی به رشد بی رویه و سرطانی هم گرائیده اند، اما تولید که کاری سخت و زاینده است، نتوانسته خود را در ایران به نهادی که همواره نیازمند نیروی کار باشد تبدیل کند. در شرایطی که کل کشور به شوره زاری می ماند که در آن امر تولید امکان تحقق ندارد، چگونه می توان در آن از اقتصاد و تولیدات داخلی دم زد؟ طبیعی است توجه به تولید، همزاد با بی اهمیتی به بازاری خواهد بود که در این سالها خود را با واردات همبسته کرده و سریعاً به این نفی رابطه اعتراض می کند. برای شکل گیری اقتصاد، نیروها و اندیشه ی اقتصادی نیاز به تحمل سختی هایی است تا بتوان در شوره زاری که در این سالها جز داد و ستد چیز دیگری را نپرورانده است، نهال تولید را بارور کرد. باید شیوه های کار کردن و پول در آوردن در جامعه روشن تر از پیش باشند تا به جای اسراف و هدر شدن منابع مالی و طبیعی به فکر ساماندهی نیروی انسانی و طبیعی کشور باشیم. در غیر این صورت طبیعی است پولهایی که به صورت غیر رسمی در دست مشاغل بی حساب و کتاب جمع می شود، کار را به حمایت از تخریب نهادهای نظارتی و منابع طبیعی هم خواهد کشاند. در چنین شرایطی باید مهندسی مجددی در تعریف مشاغل و حتی بازسازی مفهومی "جامعه" صورت گیرد. باید بیش از احداث مسکن به فکر احداث جامعه مبتنی بر تولید و تهیه و تنظیم سند ساماندهی مهارت و علم نوین در جامعه باشیم. . ساعت 24  

اقتصاد ایران   

نظرات(0)

شما هم میتوانید اولین نظر خود را ثبت نمایید.


Notice: Undefined variable: user_ID in /home/tsepress/public_html/wp-content/themes/tsepress-theme/comments.php on line 70

Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/tsepress/public_html/wp-includes/functions.php on line 4979